Wielki Piątek to dzień Krzyża, pamiątka śmierci Pana Jezusa. Krzyż jest w centrum liturgii. Przez cały dzień nie sprawuje się Mszy Świętej. Komunii udziela się tylko w czasie Liturgii Męki Pańskiej. Zakazuje się sprawowania Sakramentów, poza Namaszczeniem Chorych i Spowiedzią. Na początku celebrans z asystą zbliża się do Ołtarza. Procesja wejścia odbywa się w milczeniu, bez śpiewu. Kapłan oddaje cześć Chrystusowi Zbawicielowi – leżąc krzyżem. Wierni w tym czasie, klęcząc, w milczeniu uwielbiają Pana za Jego miłość i przepraszają za swoje grzechy. Następnie odczytuje się opis Męki Pańskiej z Ewangelii Świętego Jana. Potem uroczyście odsłania się Krzyż. W czasie tej czynności kapłan trzykrotnie śpiewa: „Oto drzewo krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata”, na co ludzie odpowiadają: „Pójdźmy z pokłonem.” Następnie wszyscy wierni mogą podejść i ucałować odsłonięty Krzyż – w tym roku ze względu epidemii w naszym imieniu uczynił to ks. Proboszcz. Potem uczestnicy Liturgii mogą przyjąć Komunię.  Na zakończenie Nabożeństwa przenosi się Najświętszy Sakrament do bocznego ołtarza – Grobu Pańskiego, w monstrancji okrytej przezroczystym welonem. Procesja odbywa się przy śpiewie: „Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud”. Po liturgii znowu odkrywa się ołtarz. Adoracja Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim trwa do późnych godzin wieczornych.
Przez cały dzień należy zachowywać post ilościowy i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Ofiary zbierane w tym dniu na tacę przeznaczone są na utrzymanie Grobu Pańskiego w Jerozolimie i miejsc kultu w Ziemi Świętej.